„Natomiast listy Kafki do Mileny przeleżały bezpiecznie w jednym z praskich sejfów przeszło dwadzieścia lat. Wydał je po raz pierwszy w 1952 roku ich wspólny przyjaciel, niemiecki literat, Willy Haas mcstety z pewnymi skreśleniami poświęcając adresatce w posłowiu sporo miejsca. W trzydzieści lat później Jurgen Born i Michael Muller opublikowali pełny zestaw listów ustalając zarazem ich kolejność. Dołączyli do nich osiem listów Mileny do Maksa Broda oraz niektóre jej publikacje. Całość opatrzyli wyczerpującymi przypisami i uwagami.
Około 1955 roku Felice Bauer sprzedała adresowane do niej listy Kafki niemieckiemu wydawcy. Złożyły się na pękate tomisko, liczące 750 stron. Elias Canetti, który je dokładnie przestudiował i na ich podstawie napisał obszerny esej pt. „Der andere Prozess" (1968) z zażenowaniem mówi o tej transakcji handlowej. No cóż, dała raz jeszcze znać o sobie owa najgorsza „krzyżówka".
Kiedy 3 czerwca 1924 roku Franz Kafka zmarł a stało się to w sanatorium przeciwgruźliczym pod Wiedniem jedyny liczący się nekrolog, jaki opublikowano w praskiej prasie, wyszedł właśnie spod pióra Mileny Jesenskiej. Pisała z temperamentem i z wielkim uznaniem zarówno o nim jak i o jego dziele, poruszając, a nawet bulwersując swoją wypowiedzią ówczesną krytykę, przede wszystkim zaś kolegów literatów.“(8)