W ułożeniu tym kobieta leży

„W ułożeniu tym kobieta leży dolną częścią okolicy krzyżowej na brzegu łóżka lub nieco poza nim, równocześnie jak najbardziej odchylając do tyłu górną połowę ciała; lekko rozsunięte nogi zwisając są jednak oparte na stopach (brzeg łóżka nic powinien być miękki, nalomiast musi być dostatecznie wysoki dla mężczyzny). Mężczyzna ustawia się między kolanami kobiety zgodnie z uprzednio podanymi wskazówkami I pozostaje w postawie stojącej. Leżenie na kobiecie jest bowiem w tych warunkach niemożliwe. Praktycznie jednak, wskutek możliwie silnego nachylenia się i opierania rękami na łóżku po obu stronach kobiety, pozostaje on w położeniu ukośnym.
Jaki jest jednak cel tego ułożenia I dlaczego akurat to ułożenie zalecone jest do defloracji — Wspomniane codices amoris nie wyjaśniają tego. Ułożenie to jest jednak racjonalne i z pewnością powstało w wyniku intuicji i nagromadzenia wielowiekowych doświadczeń.
Uzmysławiając sobie stosunki anatomiczne, wydaje mi się, że wyjaśnienie tkwi nie w tym, że w ułożeniu powyższym dochodzi do silniejszego pobudzania łechtaczki, lecz w tym, że wzwiedziony członek przy wnikaniu do pochwy zmuszony Jest do przyjęcia kierunku prawie poziomego (uprzednio mial ułożenie stromo uniesione do góry). Dzięki temu. oraz wskutek własnej elastyczności, nasada członka zostaje silnie przyciśnięta do łuku łonowego kobiety." Umożliwia to wślizgiwanie się żołędzi członka do otworu pochwy wzdłuż jej przedniej ściany, powodując na początku tylko rozciąganie wolnego brzegu błeny dziewiczej; błona ta ulega rozdarciu dopiero wtedy, gdy .wślizguje się grubsza część członka. Natomiast W ułożeniu normalnym uszkodzenie błony dziewiczej następuje wskutek szorstkiego ucisku czubka członka z zewnątrz — a więc w sposób bolesny, mniej oszczędzający kobietę.“(1)